ارتباط با کودک

چگونه مي توانيد با كودك خود پيش از آنكه بتواند حرف بزند ارتباط برقرار كنيد؟

جاي تعجب نيست كه كودكان مي توانند اشاره كردن را ياد بگيرند. در واقع، مهارتهاي درك زباني و مهارتهاي حركتي آنها، بسيار سريعتر از مهارتهاي كلامي آنها رشد مي كنند. بعلاوه آنها تقليد كردن و ادا در آوردن را نيز دوست دارند: به عنوان مثال، بسياري از كودكان نحوه اشاره كردن و دست تكان دادن را بسيار زودتر از آنكه بتوانند عباراتي مانند "به آن نگاه كن" يا "خداحافظ" را بگويند، ياد مي گيرند.

ايده استفاده از اين تكنيك و توسعه آن به منظور ياد دادن مجموعه اي از اشارات به كودك، توسط Joseph Garcia (متخصص رشد كودك) ابداع شده است. او كشف كرد فرزندان سالمي كه والدين آنها كَر باشند، زبان اشاره را به راحتي ياد مي گيرند؛ همچنين مشاهده كرد اين كودكان در مقايسه با كودكاني كه زبان اشاره را بلد نباشند، با مشكلات كمتري مواجه مي شوند، زيرا قادر هستند تا افكار، نيازها و خواسته هايشان را آسانتر ابراز كنند. پس چرا والدين سالمي كه فرزندان سالمي نيز دارند، از مزاياي زبان اشاره استفاده نكنند؟ بعلاوه Garcia نشان داد اگر كودك بتواند به جاي داد كشيدن يا گريه كردن، با استفاده از زبان اشاره آنچه را مي خواهد يا نياز دارد نشان دهد، زندگي براي همه اعضاي خانواده (مادر، پدر و كودكشان) شادتر خواهد شد. هرچند استفاده از زبان اشاره نيز بدان معنا نخواهد بود كه گريه يا بدخُلقي هاي كودك پايان يابند، اما نشان داده شده است كه كودكان حتي در سن شش ماهگي نيز مي توانند زبان اشاره را به خوبي ياد بگيرند و از مزاياي آن بهره ببرند. در حال حاضر موسسات متعددي در كشورهاي مختلف مانند آمريكا، در زمينه تعليم زبان اشاره به كودكان فعال هستند.

لينك | نوشته شده در جمعه سوم اسفند 1386ساعت 22:26 توسط مدیریت |

برای ارتباط با کودک قبل از آنکه بتواند حرف بزند از اشاره ها استفاده کنید!

يكي از مزيتهاي اين روش: كودك، كمتر نااميد مي شود

هرچند ياد دادن زبان اشاره به كودك به صبر و تحمل نياز دارد، اما دشوار نيست. بعلاوه، يادگيري تنها چند اشاره كوچك (مانند اشاره با انگشت شست به سمت دهان كه به اين معني است: "تشنه ام، آب مي خواهم":) نيز مي توانند تا حد زيادي در كيفيت زندگي كودك تغيير ايجاد كنند. مادري مي گويد: «اولين اشاره اي كه ما ياد دادن آن را امتحان كرديم، همان نوشيدن بود. اين كار را وقتي شروع كرديم كه دخترمان 11 ماه سن داشت. در ابتدا من گمان مي كردم كه او به اين اشاره توجه نمي كند. اما يك هفته بعد از اين كه ما استفاده از اين اشاره را آغاز كرديم، يكبار ديدم كه او روي زمين نشسته بود و با اسباب بازيهايش بازي مي كرد. سپس سرش را بالا آورد و به من اشاره كرد. من فكر كردم كه او دارد سلام يا خداحافظي مي كند، اما پدر او فهميد كه دخترمان تشنه است و آب مي خواهد. اين اولين كاري بود كه او ياد گرفت. هم او خيلي خوشحال شده بود و هم ما! او به تدريج كلمات و اشاره هاي ديگري را هم ياد گرفت، و در نتيجه توانست در موارد بيشتري خواسته يا نيازش را به ما بفهماند».

لينك | نوشته شده در پنجشنبه دوم اسفند 1386ساعت 22:32 توسط مدیریت |